Ozempic, GLP-1 en afvallen
- Michiel Witteveen
- 11 jan
- 3 minuten om te lezen
Waarom het lichaam soms níét wil afvallen – een integrale visie

De populariteit van Ozempic en vergelijkbare middelen groeit snel. De werkzame stof semaglutide zorgt bij veel mensen voor aanzienlijk gewichtsverlies. Minder honger, minder eten, rust in het hoofd.
Maar wie dieper kijkt, ziet dat afvallen zelden het échte probleem is. Vanuit de praktijk zie ik overgewicht niet als een calorieprobleem, maar als een regulatie- en veiligheidsvraagstuk.
GLP-1: geen afslankhormoon, maar een veiligheidsrem
GLP-1 (GLP-1) is geen “afvalhormoon”. Het is een rem. Een rem op:
eetlust
maaglediging
beloningsdrang
energie-inname
GLP-1-receptoren zitten niet alleen in de darm, maar ook in de hersenstam, hypothalamus en beloningscentra van het brein. Het hormoon vertelt het brein: “Het is veilig om te stoppen met eten.”
Waarom zou het brein GLP-1 soms juist níét willen toelaten?
Omdat het brein voortdurend voorspelt:
is er stress?
is er schaarste?
is de omgeving veilig?
Bij chronische stress, ontsteking of toxische belasting is het evolutionair logisch dat het brein zegt:
“Nu niet remmen. Nu vasthouden.”
GLP-1 verlagen of minder gevoelig maken is dan geen fout, maar overlevingsbiologie.
Semaglutide: de rem forceren zonder de oorzaak te herstellen
Semaglutide activeert de GLP-1-receptor krachtig en langdurig. Dat werkt. Maar het is belangrijk te begrijpen hoe het werkt:
het overrulet het brein
het dwingt verzadiging af
het onderdrukt het oude programma
Het lichaam valt af, maar niet omdat het zich veiliger voelt —het valt af omdat het geen keuze meer heeft.
Dat verklaart ook waarom:
stoppen vaak leidt tot terugval
spiermassa daalt
energie en levenslust soms afvlakken
Het programma is niet herschreven, alleen tijdelijk overstemd.
Korteketenvetzuren: de natuurlijke route naar GLP-1
Hier zit een cruciaal verschil. Korteketenvetzuren (SCFA’s) — zoals butyraat, propionaat en acetaat — ontstaan wanneer darmbacteriën vezels fermenteren. Deze stoffen:
stimuleren GLP-1-afgifte vanuit de darm
activeren vagale signalen naar het brein
verminderen laaggradige ontsteking
versterken de darmbarrière
Belangrijk verschil met semaglutide:
SCFA’s werken fysiologisch en pulserend
ze zijn contextafhankelijk
ze versterken het herstelvermogen van het systeem
Je zou kunnen zeggen:
Semaglutide is een noodrem. SCFA’s zijn rijvaardigheidstraining.
Beide remmen, maar met een totaal andere langetermijndynamiek.
En Mounjaro dan?
Mounjaro (tirzepatide) combineert GLP-1 met GIP-activatie. Daardoor is het effect op gewicht vaak groter.
Vanuit de praktijk betekent dat:
een sterkere metabole hefboom
meer druk op vetafbraak
ook meer druk op afvoersystemen
Meer effect is niet automatisch meer herstel.
Waarom afvallen soms écht niet mag van het lichaam
Dit is een van de meest onderschatte redenen waarom afvallen stokt.
Vet is niet alleen opslag van energie, maar ook:
buffer voor toxische belasting
tijdelijke opslagplaats voor lipofiele stoffen
Bij langdurige blootstelling aan o.a.:
pesticiden
herbiciden
insecticiden
industriële stoffen uit sterk bewerkt voedsel
zware metalen
chronische ontstekingsprikkels
én emotionele belasting
kan vetweefsel fungeren als beschermende opslag.
Wat gebeurt er bij snel afvallen?
toxische stoffen komen vrij uit vet
de lever, gal en darm moeten dit verwerken
als die capaciteit tekortschiet → klachten
Het lichaam “zegt” dan:
“Stop. Dit is nu niet veilig.”
Dat verklaart waarom sommige mensen:
zich zieker voelen bij afvallen
vastlopen ondanks discipline
onbewust terug aankomen
Niet omdat ze falen —maar omdat het lichaam risico’s managet.
Afvallen is geen doel, veiligheid wel
Vanuit deze visie is afvallen een gevolg, geen doel op zich.
Het lichaam laat pas vet los als:
detox- en afvoersystemen meedoen
de darm-brein-as herstelt
stresscircuits tot rust komen
spiermassa en micronutriënten op peil zijn
het brein veiligheid detecteert
Een medicijn kan de rem indrukken. Maar alleen herstel zorgt ervoor dat die rem niet meer nodig is.
Conclusie
Ozempic kan gewicht verlagen. Maar gezondheid vraagt regulatie, geen onderdrukking.
Wie alleen de eetlust dempt, mist de diepere logica van het lichaam. En die logica is bijna altijd coherent, beschermend en intelligent.
Het lichaam houdt niet vast omdat het koppig is, maar omdat het iets probeert te beschermen.




